Ga verder naar de inhoud

Riksja-routes in Pelt: veilig fietsen met een glimlach

14.07.2025

In het groene Pelt, een prachtige fietsgemeente in Noord-Limburg, kunnen ook minder mobiele mensen volop meegenieten. Op meerdere locaties huur je eenvoudig een aangepaste fiets. Een kaart met toegankelijke routes wijst je de weg. Geniet onderweg van de natuur, een ijsje of een babbel met een oude bekende. Wij gingen langs bij woonzorgcentrum Sint-Jozef, waar mobiliteit, veiligheid en warme ontmoetingen samenkomen.

Routes op maat

“Wij zijn een echte fietsgemeente”, zegt Liesbeth Fransen, schepen van mobiliteit in Pelt. “Je komt regelmatig glunderende mensen tegen op een aangepaste fiets. Met de wind in hun haren wordt de wereld groter. Ze herkennen plekken van vroeger.”

“De routes hebben we zelf uitgetest met de riksja”, vertelt Carmen van den Akker, deskundige fietsbeleid en expert duurzame mobiliteit bij Pelt. “We moesten zeker weten of de fietspaden breed genoeg zijn. De riksja is de breedste fiets, dus als die past, zijn de routes zeker geschikt voor alle aangepaste fietsen.”

Testritje

Een beetje wiebelig stap ik de riksja op. Het is een grote elektrische fiets met vooraan een overdekt zitbankje. Daarin passen twee passagiers. Aan mijn rechterknie hangt een gelamineerd kaartje met een nummer voor pechverhelping. Dag en nacht bereikbaar.

Voorzichtig trappen. Eerst een rechte lijn, dan een plotse noodstop: bijna tegen de stoeprand. De planten langs de kant aaien mijn arm terwijl ik het stuur meer naar het midden trek. Tevergeefs. Ik stap af, trek de fiets een stukje achteruit, en neem de bocht in slakkengang. Dan weer opstappen en verder rijden.

Johnny De Werdt, verantwoordelijk voor het onderhoud en de veiligheid van de fietsen, kijkt lachend toe vanaf de zijlijn. Iedereen die voor het eerst rijdt op een aangepaste fiets, doet een voorzichtig rondje op het terrein voor te worden losgelaten op de rijweg.

Veiligheid voorop

Even later stappen twee bewoners in: Gerda en Lut. Hun rollator laten ze achter. Johnny helpt hen zorgvuldig met de gordels.

“Zit het goed vast daar?” vraagt hij terwijl hij nog eens aan de veiligheidsstang trekt.

Carmen controleert mee. “Het is hier nog los”, zegt ze. Na wat morrelen zit alles stevig vast.

“Voilà.”

Onderweg met her­in­ne­rin­gen

We vertrekken. Langs de muren van het woonzorgcentrum, de hoek om, weg van ons kleine publiek. Langs een aantal geparkeerde, witte camionetten en rijen ramen aan de achterkant van een appartementsgebouw.

Gerda kijkt nieuwsgierig om zich heen. “Ik ben hier wel al eens geweest”, zegt ze. We rijden een groen parkje binnen. Een beschutte oase vlak achter het woonzorgcentrum. Ze wijst naar een tafeltje langs het pad.

“Schoon tafeltje.”

Lut knikt.

Op een bankje zit een oudere man. Naast hem een slapende vrouw in een rolstoel. “Alles goed?” vraagt hij als we langsfietsen. We remmen af en komen tot stilstand. Net een meter te ver. Oeps, de langere remafstand onderschat. Hij stapt op ons toe.

Lut, Gerda en de man praten over hun gezondheid. En de gezondheid van de slapende vrouw. “Mijn vrouw woont hier”, legt de man uit. “Ik niet.”

Dan kijkt hij me aan en zegt: “Bedankt om te stoppen.”
“Met veel plezier.”

We rijden weer verder. Op een breder stuk keren we rustig om. Opnieuw langs de achterkant van de appartementen.

“Op de tweede verdieping heeft mijn dochter gewoond”, zegt Gerda plots.

“Ah?” vraagt Lut.

“Dat raam met die twee eendjes.”

We kijken allemaal omhoog. Naar het terras waar inderdaad twee stenen eendjes de wacht houden.

“Da’s plezant, hé”, zegt Lut, “Zo zie je eens iets.”

Zelf een fiets huren voor een tochtje met je geliefden? Reserveren kan via de zorginstellingen (via www.gemeentepelt.be of www.gfietst.be). Meer informatie over de toeganklijke routes in Pelt vind je hier: https://www.gemeentepelt.be/riksjaroutes

Je krijgt vooraf duidelijke veiligheidsinstructies, en daarna is het gewoon: trappen, genieten en verhalen delen.